Een barst, een breuk, een traan, een veeg.
We hebben elk onze eigen woorden en beelden om het verdriet of de pijn bij afscheid te beschrijven.
Het leven is als een schilderij, opgebouwd uit duizenden penseel vegen.
Elke ontmoeting, elke ervaring, elke stap op ons pad naar wie we zijn als we sterven vormt mee het beeld van ons leven.
En iedere penseelstreek is anders. Er zijn grove, donkere voor schaduwen, heldere, zweverige voor lichtpunten.
En er zijn grote en kleine schilderijen, drukke chaotische en netjes afgelijnd, gestileerde, meesterlijk afgewerkte en schetsmatige, onaffe zonder veel kleur . Ze zijn net zoals elk leven uniek en eigen en volledig.
Het beeld dat het leven van onze geliefden achterlaat verdient bewondering, verwondering, vertaling, vertelling.
Een afscheidsritueel schept dan de kans om laatste mooie herinneringen op te roepen: een eerbetoon waardig aan de overledene, een helende levensviering voor hen die achterblijven.
Daar wil ik bij helpen.