on-weg
het gemis is het grootst
nu je niet meer naast ons staat
al is er een kleine troost
dat je ziel nooit écht vergaat
als ik mijn ogen sluit
zit je nog steeds aan je tafeltje
of staar je door de ruit
ik hoor je nog zingen
bij dat ene nummer
of zuchten bij andere dingen
je overstijgt zelfs mijn herinneringen
met een nieuwe hoedanigheid
zo speel jij als wind met mijn haren
en behoedt je me van grote gevaren
jij bent het verse blad aan de bomen
de reden waarom er meer vlinders zijn gekomen
jij bent het wolkje dat een schaduw werpt
of het roodborstje dat een lied tsherpt
jij straalt met je zonneschijn
nét op mijn raamkozijn
© Jacoba Segers
Het delen, kopiëren of gebruiken van mijn teksten mag, maar dan wel met de vermelding van mijn naam en website: www.jacobasegers.be